สุชาตชาดก

สุชาตชาดก

ณ เมืองเวสาลี มีสตรีนางหนึ่งนามว่า สุชาดา นางเป็นหญิงสาวที่มีความเฉลียวฉลาด มีไหวพริบ และมีความเมตตาปรานีเป็นที่ตั้ง นางมีรูปโฉมที่งดงาม และมีกิริยามารยาทที่อ่อนช้อยน่ารัก

วันหนึ่ง ขณะที่สุชาดากำลังเดินเล่นอยู่ในสวนดอกไม้ นางก็ได้พบกับชายหนุ่มผู้หนึ่ง เขาคือเจ้าชายสิริวัฒนะ โอรสของพระราชาแห่งเมืองนั้น เจ้าชายสิริวัฒนะทรงมีรูปโฉมหล่อเหลา งดงามราวเทพบุตร

ทั้งสองได้พบกันโดยบังเอิญ และเกิดความรักใคร่ชอบพอกันในทันที เจ้าชายสิริวัฒนะทรงหลงใหลในความเฉลียวฉลาดและรูปโฉมของสุชาดา ส่วนสุชาดาก็ประทับใจในความอ่อนโยนและรูปงามของเจ้าชาย

ทั้งสองได้แอบพบปะพูดคุยกันอยู่เสมอ จนกระทั่งความสัมพันธ์ของทั้งสองได้ล่วงรู้ไปถึงพระราชา

พระราชาทรงกริ้วเป็นอย่างยิ่ง เพราะทรงเห็นว่าสุชาดาเป็นเพียงสามัญชน ไม่เหมาะสมที่จะเป็นสะใภ้ของราชวงศ์

“เจ้าสุชาดา! เจ้าบังอาจมาคบหากับโอรสของเราได้อย่างไร! เจ้าเป็นเพียงสามัญชน! เจ้าไม่มีสิทธิ์!” พระราชาทรงตวาด

สุชาดาได้แต่ก้มหน้าด้วยความเสียใจ

เจ้าชายสิริวัฒนะทรงปกป้องสุชาดา “พะย่ะค่ะ ฝ่าบาท! หม่อมฉันรักนาง! นางเป็นคนดี มีสติปัญญา! โปรดให้โอกาสหม่อมฉันได้อธิบาย!”

“ไม่มีอะไรต้องอธิบายทั้งสิ้น! เจ้าจะต้องแต่งงานกับหญิงสูงศักดิ์ตามที่เรากำหนด! ส่วนเจ้า สุชาดา จงกลับไปยังบ้านของเจ้าเสีย!”

สุชาดาเสียใจมากที่ต้องจากเจ้าชายไป แต่เมื่อเห็นว่าพระราชาทรงเด็ดขาด นางก็จำต้องยอม

วันเวลาผ่านไป เจ้าชายสิริวัฒนะทรงเศร้าโศกเสียใจเป็นอย่างมาก พระองค์ทรงปฏิเสธการแต่งงานกับหญิงใดๆ และยังคงคิดถึงแต่สุชาดา

ส่วนสุชาดา เมื่อกลับมายังบ้านของนาง นางก็ยังคงไม่ลืมเจ้าชาย

ต่อมา พระราชาทรงประชวรหนัก พระอาการทรุดลงทุกวัน เหล่าแพทย์หลวงต่างพยายามรักษา แต่ก็ไม่เป็นผล

ขณะนั้นเอง สุชาดาได้ทราบข่าว เธอจึงตัดสินใจเดินทางกลับไปยังเมืองเวสาลี

เมื่อมาถึง นางได้เข้าไปยังพระราชวัง และทูลขอเข้าเฝ้าพระราชา

“ข้าพเจ้าเป็นสุชาดา! ข้าพเจ้าทราบว่าฝ่าบาททรงประชวรหนัก! ข้าพเจ้าขอทูลขอโอกาสรักษาพระอาการ!”

เหล่าเสนาบดีต่างมองหน้ากันด้วยความประหลาดใจ พวกเขาไม่แน่ใจในตัวสุชาดา

แต่เมื่อเห็นว่าไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว พวกเขาก็ةทรงยินยอม

สุชาดาได้เข้าไปดูแลพระราชาอย่างใกล้ชิด นางได้ใช้ความรู้เรื่องสมุนไพรที่นางได้ร่ำเรียนมา ผสมปรุงยาถวายแด่พระราชา

ด้วยความเอาใจใส่และยาอันศักดิ์สิทธิ์ของสุชาดา พระอาการของพระราชาค่อยๆ ดีขึ้น จนกระทั่งทรงหายประชวรเป็นปกติ

เมื่อพระราชาทรงหายประชวรแล้ว พระองค์ทรงตระหนักถึงคุณงามความดีของสุชาดา พระองค์ทรงเห็นว่าสุชาดาเป็นหญิงสาวที่มีจิตใจดี มีความรู้ความสามารถ และมีความภักดี

พระราชาทรงเรียกเจ้าชายสิริวัฒนะมาเข้าเฝ้า และตรัสว่า “เจ้าสิริวัฒนะ! บิดาของเจ้าหายจากความเจ็บป่วยแล้วเพราะสุชาดา! บิดาเห็นแล้วว่าสุชาดาเป็นหญิงสาวที่คู่ควรกับเจ้า! บิดาจะให้เจ้าแต่งงานกับนาง!”

เจ้าชายสิริวัฒนะทรงดีพระทัยเป็นอย่างยิ่ง

ทั้งสองได้เข้าพิธีอภิเษกสมรสกันอย่างสมเกียรติ และได้ครองราชย์สืบต่อไป

พระโพธิสัตว์ (ในชาติที่เป็นสุชาดา) ได้แสดงให้เห็นถึงคุณธรรมอันประเสริฐ คือความฉลาด ความเมตตา และความกตัญญู